CVD of HPHT: hoe worden lab-grown diamanten gemaakt?

Lab-grown diamanten worden op twee manieren gemaakt: met de CVD-methode of met de HPHT-methode. Klanten vragen er steeds vaker naar, en op certificaten staat de groeimethode soms vermeld. In dit artikel leggen we uit hoe beide werken en wat het verschil betekent voor de steen.

1. Hoe ontstaat een diamant?

Een diamant is koolstof die onder bijzondere omstandigheden kristalliseert. In de natuur gebeurt dat diep in de aarde, onder enorme druk en hitte, over miljoenen jaren. In een laboratorium worden die omstandigheden nagebootst of op een andere manier bereikt, zodat een diamant in enkele weken groeit.

Het resultaat is in beide gevallen een diamant, met dezelfde chemische samenstelling, kristalstructuur en hardheid.

2. HPHT: hoge druk, hoge temperatuur

HPHT staat voor High Pressure, High Temperature. Deze methode bootst de omstandigheden in de aarde na.

• Een klein diamantzaadje wordt in een pers geplaatst, samen met koolstof en een metalen oplosmiddel.
• De pers bouwt een druk op van meer dan 50.000 keer de luchtdruk, bij temperaturen rond 1.300 tot 1.600 °C.
• De koolstof lost op in het metaal en kristalliseert laag na laag op het zaadje.

HPHT-diamanten groeien typisch in een kubo-octaëdrische vorm. Ze kunnen soms kleine metalen insluitsels bevatten, een overblijfsel van het oplosmiddel.

3. CVD: chemische dampdepositie

CVD staat voor Chemical Vapor Deposition. Hier wordt de diamant als het ware atoom per atoom opgebouwd.

• Dunne plaatjes diamant dienen als zaad en liggen in een vacuümkamer.
• De kamer wordt gevuld met een gasmengsel van methaan en waterstof.
• Met microgolven ontstaat een plasma dat de koolstof uit het gas vrijmaakt.
• De koolstof zet zich laag per laag af op de plaatjes.

CVD-diamanten groeien in vlakke, tafelvormige blokken. Na de groei krijgen ze vaak een korte HPHT-nabehandeling om de kleur te verbeteren. Dat is gangbaar en wordt op het certificaat vermeld.

4. CVD en HPHT naast elkaar

5. Welke methode is beter?

Geen van beide is per definitie beter. Met beide methoden worden uitstekende stenen gemaakt, en met beide ook matige. De kwaliteit van een individuele steen wordt bepaald door de 4 C’s: karaat, slijpkwaliteit, kleur en zuiverheid.

Advies voor juweliers: kijk naar het certificaat en de steen zelf, niet naar de groeimethode. Voor de klant is de methode vooral een interessant verhaal.

6. Hoe herkent u een lab-grown diamant?

Met het blote oog en een loep is het verschil met een natuurlijke diamant niet te zien. Laboratoria zoals IGI en GIA gebruiken spectroscopie en fluorescentiebeelden om de groeipatronen van CVD en HPHT te herkennen. Lees meer over certificaten in IGI of GIA: een certificaat lezen.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het om een lab-grown diamant te maken?

Afhankelijk van de grootte en de methode enkele weken. Daarna wordt de ruwe steen geslepen en gepolijst, net als een natuurlijke diamant.

Is een CVD-diamant een diamant?

Ja. Een CVD-diamant is chemisch en fysisch een diamant, net als een HPHT-diamant. Het is geen imitatie.

Staat de groeimethode op het certificaat?

Vaak wel. Een IGI-certificaat vermeldt de groeimethode en eventuele nabehandelingen.

Lab-grown juwelen van topkwaliteit

Noam Jewels selecteert lab-grown stenen vanuit de Antwerpse diamantwijk en verwerkt ze in meer dan 1.500 ontwerpen in 14k en 18k goud. Maak uw B2B-account aan of plan een gesprek.